Voor de 2e maal deelgenomen aan de Rhoonse Griendentocht. De route was duidelijk aangegeven. Wij Petra, Hilde en Bea,, zijn vanmorgen gestart om 09:41uur vanuit de sporthal in Rhoon. Het was fris maar wel droog. Rond 12:30 uur kwam de zon even om een hoekje kijken. Het leek meteen een beetje voorjaar terwijl de winter op de loer lag. In de Rhoonse Grienden zelf, waren de paden erg drassig, dat was minder prettig om te wandelen,we dachten dat de route in de Rhoonse Grienden zelf c.a. 3 km was . De enige plek waar het water net niet te drassig was voor onze wandelschoenen waren de zijkanten van het pad. We konden ons net een beetje vastklampen aan de wilgen. Het was constant opletten waar we onze voeten (schoenen) konden neerzetten. Daarna was het een verademing om weer op het asfalt te kunnen wandelen. Verleden jaar was het een stuk makkelijker om te wandelen, op de bevroren wandelpaden.
Vandaag hebben we; 28- 01-2012 Rhoonse Grienden 25.28 km zonder stops berekend 4:50 tijdsduur.
30-01-2011 Rhoonse Grienden 25.19 km zonder stops berekend 5:21 tijdsduur.
Aan deze wandeltijden kun je zien, dat de wekelijkse hardloop en wandeltrainingen het hele jaar door, wel z’n vruchten heeft afgeworpen. Vandaag waren er 576 deelnemers aan de wandel.
Nette rijtjes wilgenbomen staan er in de grienden, ook wel wilgenakkers genoemd. Er groeien 15 wilgensoorten. De oude griendwerkers maakten vroeger slim gebruik van de eb- en vloedbeweging in de rivier. Ze groeven slootjes tussen kleine percelen, waardoor het water bij vloed gemakkelijk het oeverland kon binnendringen. Bij eb stroomde het water weer weg en liet een glanzend laagje slib achter. Daardoor groeiden de wilgen sneller. Rond de wilgenakkers legden de griendwerkers lage dijken (lanings) aan die bij vloed overstroomden en het slib vasthielden. Het griendhout werd afgevoerd met platte schuiten (vletten). De griendwerkers hielden de bomen heel kort om de twijgen gemakkelijk te kunnen oogsten. In de Rhoonse Grienden wordt eens in de drie jaar geoogst. Dat wil zeggen, ieder jaar wordt een derde van de wilgen ‘gehakt’. Tussen oktober en maart wordt ieder jaar een deel van de grienden geknot. Het wilgenhout wordt nog steeds gebruikt voor o.a. zinkstukken, maar ook de olifanten van Diergaarde Blijdorp krijgen wilgentakken uit de grienden om op te knabbelen.
Vrede is ver, verder dan ooit.
Zo dicht bij huis rusten de wapens nooit.
Wat heeft de angst met ons gedaan?
Laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Macht speelt met macht een dodelijk spel.
Bang voor elkaar dreigen ze met de hel.
Leer nu of nooit samen te gaan.
Laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Alles wat ademt in vrede bestaan.
Hoe vreemd ook de taal, je kunt hem verstaan
Laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Alles wat ademt in vrede bestaan.
Laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Stichting BOWI heeft als doel het optimaliseren van het leven van meervoudig gehandicapten, in elke leeftijds groep.
BOWI wil middels projecten van klein tot groot duidelijk maken wat er zoal voor deze groep nodig is. Dit kunnen projecten zijn van verschillende aard, bijvoorbeeld aangepast speelmateriaal, speciale therapieën, vervoersvoorzieningen etc. Stichting BOWI is net zo hulpbehoevend als de meervoudig gehandicapten zelf.Eerdere versie
Stichting BOWI
Doenbeijenszlaan 3 3176 XA Poortugaal Rabobanknr. 1503.89.299 t.n.v. Stichting BOWI te Poortugaal KVKnr. 24465408 info@stichtingbowi.nl
Eerdere versie,, 31 okt 2010,, Bowi ,,website zie.. Goed doel
In de praktijk kun je terecht voor verschillende vormen van massage. Er wordt gewerkt volgens afspraak zowel overdag als ‘s-avonds. Neem gerust vrijblijvend contact op voor meer informatie of een kennismakingsgesprek
Massage :
Bel naar Leontien 06-21954440 en maak een afspraak.
Vanavond om
uur was de start van Akerhoekse Bok Bokaalloop.
De 8 km en de 16 km hardlopen in Ouddorp Samen met Jeannette, en Harold ging ik voor de 8 km. Henk, en Michael, gingen voor de 16 km Het leek mij een uitdaging om dit loopje mee te maken.Te meer omdat ik na de 4daagse nog maar 2 keer had hardgelopen. Zo’n 8 weken voor de 4daagse zijn we op de dagen dat we normaal genomen hard liepen extra gaan wandelen. Het parcours van 8 km ging vanuit het centrum over het schelpenpad langs het grevelingenmeer via de jachthaven weer terug naar het centrum.Het was erg benauwd, later ging het regenen dat gaf weer een beetje zuurstof.De laatste 2 km was het afzien na 8 km had ik mijn doel bereikt en ging ik nog net niet tegen de vlakte, ik kon mezelf vasthouden aan een hekje op mijn hurken, even later ben ik op een lege terras stoel van een café gaan zitten, ik kwam een beetje bij. Ik heb een beetje sportdrank gedronken, ik kreeg weinig naar binnen Jeannette zei, dat ik beter water kon drinken. Het duurde erg lang, voordat ik weer echt, bij de mensen was. Deze hele situatie was voor mij een déjà vu gevoel, van de (zie) ladiesrun op 22 juni 2008 Dat afzien werd veroorzaakt door het feit dat ik op maandag 15 augustus met een ander merk bloeddruk verlager was begonnen. Ik kreeg een totaal ander merk, met een begeleidend briefje, uw geneesmiddel in een nieuw jasje, de lagere prijs van dit medicijn draagt bij aan de beheersing van de kosten . Daags voor de Akerhoekse Bok-Bokaalloop voelde ik mij ook niet zo geweldig, maar ik dacht totaal niet aan het vervangende medicijn. Ik heb het nog even aangekeken tot 24 augustus, ik ben met mijn klachten naar de apotheek geweest, het vervangende medicijn wat ik op dat moment gebruikte was Kinzalmono. Later bleek dat dit medicijn uit de productie was genomen. Ik heb meteen weer gevraagd of ik mijn oude merk Micardis weer kon krijgen. En kreeg mijn oude merk Micardis medicijn meteen mee. Ik heb nu geen last meer van een flauwe hoofdpijn s’morgens en verder op de dag een drukkend gevoel in mijn hoofd.
Je wilt het en je doet het, of niet.
sport | Hardlopen
|
17 Augustus 2011 | 23:15:17
17 augustus 2011
Ik geloof dat je niemand kunt overhalen om te gaan hardlopen.
Het is als stoppen met roken: je wilt het en je doet het, of niet.
Invloed van buitenaf kan maar een beperkte rol spelen.
Zijn doorrookte longen en keel slibden dicht, zijn lichaamsgewicht nam toe, zijn hoofd werd kaler. De veertig naderde, en het ging niet zo lekker met Diederik van Hoogstraten in New York. Toen kwam zijn sportieve grootvader te overlijden 2006 en besloot hij het roer om te gooien. Hij zocht houvast in een bijna verloren passie: het hardlopen. Langzaam maar zeker ging het sneller en soepeler, door New York en andere delen van de vs. Bijzondere plekken openbaarden zich, nieuwe vrienden kwamen op zijn pad en geliefden renden soms een eindje mee. En na vele momenten van pijn, worsteling en deceptie wachtte uiteindelijk iets wat op geluk leek, tijdens magische marathons en sublieme boslopen.
In De rennende Hollander beschrijft Van Hoogstraten zijn zoektocht naar de essentie van het hardlopen én van het leven.
Diederik van Hoogstraten, Schrijver van het boek 'rennende Hollander.
Vanaf Januari hebben we ieder weekend gewandeld, dus goed getraind.
Het waren spannende dagen vóór en tijdens de 4daagse, over het algemeen genomen was het mooi wandelweer, voor sommigen van ons was alles een nieuwe ervaring.
Bij de aanmelding de dag voor de 4daagse kregen we een polsbandje om voor de dagelijkse controle.
Voordat we s’morgens konden starten moest eerst ons polsbandje nog even gescand worden.
Dat duurde ook weer enige tijd, dat is echt, dicht opeen gepakt staan om verder te kunnen, dat was minder leuk, daarna even wachten op elkaar en starten maar. S’morgens moesten we heel vroeg uit bed om op tijd op de Wedren te kunnen zijn. Dagelijks even de voeten intapen, om zoveel mogelijk blaren te voorkomen
Om plm 06:30gingen we bijna dagelijks met z’n vijven van start, Joop, Cathy, Hilde, Petra en ik. De thuisblijvers konden precies de start en aankomst volgen d.m.v. een loopnummer. Van Jeannette & Henk kreeg ik een pakketje Snelle Jelle,s mee die heb ik uitgedeeld en viel erg in de smaak, misschien een hint. Het kwam goed van pas !!!!
De derde dag, in de middag
Alles is goed gegaan, hartstikke leuk om mee te maken, door het publiek werden we als het ware op handen gedragen, echt een belevenis.
Vele mensen zaten langs de kant van de weg om ons aan te moedigen, het leuke van wandelen is dat iedereen in de mood is. De hifive werd ook veelvuldig uitgedeeld. Kinderen en ouderen stonden met snoep, chips, kaas, stukjes komkommer,en van alles en nog wat, om uit te delen aan de wandelaars. Familie en vrienden stuurden dagelijks een sms, je dat was erg opbeurend. De muziek die in elk dorpje ten gehore werd gebracht, was een verademing daardoor voelde je de pijn aan je voeten even niet meer. De laatste kilometers was het even afzien voor de voeten, niet qua conditie. Deze 4daagse heb ik uitgelopen met een grote blaar. Petje af voor de wandelaars die al vele blaren hadden, om dan nog door te zetten.
Maar we hebben het alle vijf gehaald, en het 4daagse kruisje in ontvangst genomen.
Bloesemtocht
sport | Wandelen
|
17 April 2011 | 16:59:24
Bloesemwandel-tocht 16 April
De 19e Rode Kruis Bloesemtocht was een groot succes!
31.700 wandelaars hebben genoten van een zonovergoten Betuwe mét bloesem.
Vandaag, zaterdag 16 april 2011, hebben we weer een wandeling gemaakt, 27,5 km tevens, een training voor de vierdaagse samen met Hilde,John,Cathy,Petra, en ik. De wandelroute voerde deels over de landgoederen Heerlijkheid Mariënwaerdt en en Noordenhoek een particulier landgoed van ruim 900 hectare gelegen in de kom van de Linge. We liepen via Beesd en Rhenoy. Vanaf deze dorpen langs de Linge naar Rumpt en Enspijk. Via de Deilsedijk terug naar de veiling. Dit deel van de Betuwe wordt wel 'het openluchtmuseum van het Rivierengebied' genoemd Het was een wandeling met vele uitzichten, hier in de Betuwe.
De Vierdaagse. van Nijmegen.
sport | Wandelen
|
15 April 2011 | 15:12:37
De Vierdaagse 19 tot 22 juli 2011 Bea
Ondanks dat het er voor mij niet in zat heb ik alle wandeltrainingen voor de vierdaagse uit solidariteit met de loopmaatjes en, sport-vereniging meegewandeld
Ik had graag meegedaan aan de Nijmeegse Vierdaagse samen met mijn
loopmaatjes maar door omstandigheden dacht ik, dat het er voor mij niet in zou zitten.
Toch een poging gewaagd, en tot mijn grote blijdschap heb ik
